کف قیمت

کف قیمت یک ابزار حمایتی در دست دولت است تا اجازه ندهد ارزش یک کالا یا خدمت در بازار از حد مشخصی پایین‌تر بیاید. وقتی مسئولان احساس کنند قدرت چانه‌زنی فروشنده یا تولیدکننده کم است و ممکن است محصولش را زیر قیمت واقعی بفروشد، با وضع قانون، معامله با قیمتی کمتر از آن عدد را ممنوع می‌کنند. هدف اصلی در اینجا، نه کنترل تورم، بلکه تضمین حداقل درآمد برای عرضه‌کنندگان است.

در اقتصاد ایران، ملموس‌ترین مثال کف قیمت، «حداقل دستمزد» است که هر سال برای حمایت از معیشت کارگران تعیین می‌شود. همچنین دولت با اعلام قیمت خرید تضمینی برای محصولات راهبردی مثل گندم، به کشاورز اطمینان می‌دهد که دسترنجش را به قیمت عادلانه می‌خرد. با این حال، اگر این قیمت بسیار بالاتر از توان بازار باشد، می‌تواند باعث انبار شدن کالاها یا کاهش استخدام شود؛ بنابراین تعادل آن مستقیماً بر امنیت شغلی و هزینه نهایی سفره مردم اثر می‌گذارد.