چک تضمین‌شده
چک تضمین‌شده در واقع سندی است که بانک به پشتوانه پولی که قبلاً از حساب شما برداشته، صادر می‌کند تا امنیت معامله را صددرصد کند. برخلاف چک‌های صیادی شخصی که ممکن است به دلیل کمبود موجودی برگشت بخورند، پرداخت این چک توسط بانک تعهد شده و به همین دلیل در حکم پول نقد است. این چک‌ها دارای شناسه صیادی هستند و در تمام شعب بانکی که آن را صادر کرده، در لحظه نقد می‌شوند.
در اقتصاد ایران، این چک اصلی‌ترین ابزار برای خرید و فروش‌های سنگین مثل خانه و ماشین است. تصور کنید می‌خواهید در دفترخانه سند یک آپارتمان را بزنید؛ فروشنده تا از نقد شدن پول مطمئن نشود، امضا نمی‌کند. در این شرایط، چک تضمین‌شده جایگزین جابه‌جایی خطرناک حجم زیادی از اسکناس یا نگرانی از خالی بودن حساب خریدار می‌شود و به هر دو طرف معامله آرامش خاطر می‌دهد که انتقال مال و پول همزمان و قطعی انجام می‌شود.
چرا الان مهم است
تازهبا بخشنامه جدید بانک مرکزی، بساط چک‌های رمزدار قدیمی که جابه‌جایی پول بین بانک‌ها را زمان‌بر می‌کرد، تا سال ۱۴۰۵ جمع می‌شود. حالا «چک تضمین‌شده صیادی» با قابلیت پرداخت آنی، جایگزین اصلی در معاملات بزرگی مثل خرید مسکن و خودرو شده تا دغدغه نقد نشدن یا تأخیر در واریز پول برای همیشه از بین برود.
آخرین اخبار با این مفهوم
پایان عصر چک‌های رمزدار؛ جایگزینی با چک‌های تضمین‌شده آغاز شد
صدور چک رمزدار ممنوع شد و چک‌های تضمین‌شده جایگزین آن در شبکه بانکی کشور می‌شوند.
۶ مهر ۱۴۰۵
پایان عصر چک‌های رمزدار؛ جایگزینی کامل با چک‌های تضمین‌شده از دی‌ماه ۱۴۰۵
چک‌های رمزدار تا پایان سال ۱۴۰۵ حذف و با چک‌های تضمین‌شده صیادی جایگزین می‌شوند.
۴ مهر ۱۴۰۵
حذف چک‌های رمزدار از مهر ۱۴۰۵؛ جایگزینی با چک‌های تضمین‌شده صیادی
بانک مرکزی صدور و تبادل چک‌های رمزدار را تا پایان سال ۱۴۰۵ به تدریج حذف و با چک‌های تضمین‌شده جایگزین می‌کند.
۲ مهر ۱۴۰۵
پایان عصر چک‌های رمزدار؛ بانک مرکزی پرداخت آنی چک‌های تضمین‌شده را الزامی کرد
از ۷ مهر ۱۴۰۵، صدور چک رمزدار متوقف و پرداخت آنی چک‌های تضمین‌شده در شبکه بانکی الزامی می‌شود.
۵ شهریور ۱۴۰۵
پایان عصر چک‌های رمزدار؛ بانک مرکزی زمان‌بندی حذف را اعلام کرد
بانک مرکزی صدور چک رمزدار را از مهر ۱۴۰۵ ممنوع و پرداخت آنی چک‌های تضمین‌شده را الزامی کرد.
۴ شهریور ۱۴۰۵
پایان انتظار برای نقد کردن چک‌های تضمین‌شده؛ پرداخت آنی از مهر ۱۴۰۵
از ۷ مهر ۱۴۰۵، بانک‌ها موظفند چک‌های تضمین‌شده را بدون انتظار برای تسویه بین‌بانکی، به‌صورت آنی پرداخت کنند.
۴ شهریور ۱۴۰۵