پیمانکار مستقل

پیمانکار مستقل در واقع همان متخصصِ پروژه‌ای یا فریلنسر است که به جای دریافت حقوق ثابت ماهانه، بابت نتیجه نهایی کار دستمزد می‌گیرد. در بازار کار ایران، این افراد تحت پوشش قانون کار نیستند؛ یعنی کارفرما تعهدی برای پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی، مرخصی با حقوق یا سنوات ندارد. در عوض، پیمانکار مستقل حق دارد همزمان برای چندین شرکت کار کند و ابزار، مکان و زمان انجام کار را خودش تعیین کند، بدون اینکه تحت فرمان مستقیمِ سلسله‌مراتب اداری باشد. برای یک متخصص ایرانی، پیمانکار مستقل بودن یعنی درآمد ناخالص بالاتر اما امنیت شغلی کمتر. مثلاً یک برنامه‌نویس یا طراح که به صورت پروژه‌ای با شرکت‌ها کار می‌کند، باید خودش به فکر بیمه خویش‌فرما باشد و مالیاتش را معمولاً به صورت مقطوع یا از طریق سامانه مودیان مدیریت کند. این مدل کار اگرچه ریسکِ نبودِ درآمد در روزهای بیکاری را دارد، اما به فرد اجازه می‌دهد با تکیه بر مهارتش، سقف درآمدی بسیار بالاتری نسبت به یک کارمند با حقوق مصوب وزارت کار داشته باشد و هزینه‌های رفت‌وامد و حضور اجباری در شرکت را حذف کند.