پول بانک مرکزی

پول بانک مرکزی که در ادبیات اقتصادی به آن پایه پولی هم می‌گویند، در واقع بدهی بانک مرکزی به بخش‌های دیگر اقتصاد است. این پول به دو شکل وجود دارد: یا به صورت فیزیکی یعنی همان اسکناس و سکه‌ای که در کیف پول خود دارید، یا به صورت اعتبار دیجیتالی در حساب‌های مخصوصی که بانک‌های ایرانی نزد بانک مرکزی دارند. این پول «پول پرقدرت» نامیده می‌شود چون هر ریال آن می‌تواند از طریق سیستم بانکی به چندین ریال نقدینگی تبدیل شود. در اقتصاد ایران، پول بانک مرکزی زمانی رشد می‌کند که دولت برای جبران کسری بودجه خود به منابع بانک مرکزی متوسل شود یا بانک‌های تجاری برای جبران بدهی‌هایشان از این بانک وام بگیرند. این اتفاق مستقیماً روی زندگی شما اثر می‌گذارد؛ چرا که با افزایش پول بانک مرکزی، نقدینگی در جامعه زیاد شده و چون تولید کالا به همان اندازه رشد نکرده، ارزش ریال در برابر دلار و کالاها افت می‌کند. به زبان ساده، هر چقدر این پول بدون پشتوانه و بی‌رویه خلق شود، تورم بیشتری به سفره شما تحمیل خواهد شد.