وام توسعه‌ای

وام توسعه‌ای پولی است که دولت یا بانک‌های تخصصی با هدفی فراتر از سودآوری کوتاه‌مدت، به پروژه‌های بزرگ و کلیدی می‌پردازند. برخلاف وام‌های معمولی که برای خرید خودرو یا مسکن می‌گیریم، این اعتبار صرف ساختن نیروگاه، توسعه کشاورزی مدرن یا تجهیز کارگاه‌های صنعتی می‌شود. این وام‌ها معمولاً دوره تنفس دارند؛ یعنی وام‌گیرنده تا چند سال که پروژه به سوددهی برسد، نیازی به بازپرداخت اصل پول ندارد. در اقتصاد ایران، منابعی مثل صندوق توسعه ملی یا بانک‌هایی مانند بانک کشاورزی و بانک صنعت و معدن متولی اصلی پرداخت این تسهیلات هستند. اگر این پول به جای رانت‌بازی، واقعاً صرف ساخت یک واحد تولیدی در استانی محروم شود، با ایجاد شغل و تولید کالا به مهار تورم و تقویت ارزش ریال کمک می‌کند. اما اگر این وام‌های ارزان‌قیمت به شرکت‌های دولتی زیان‌ده برسد، عملاً باعث اتلاف منابع ملی و در نهایت چاپ پول و گرانی بیشتر برای عموم مردم خواهد شد.