هزینه‌های اداری و عمومی

هزینه‌های اداری و عمومی در واقع مخارجی است که یک شرکت برای «زنده ماندن» و اداره شدن می‌پردازد، نه برای «ساختن» محصول. اگر یک کارخانه تولید لوازم خانگی را در نظر بگیرید، پولی که برای خرید ورق آهن یا دستمزد کارگر خط تولید صرف می‌شود، هزینه تولید است؛ اما حقوق حسابدارها، قبض تلفن دفتر تهران، هزینه پذیرایی و حتی پولی که بابت کاغذ و خودکار در دفتر مرکزی خرج می‌شود، در دسته هزینه‌های اداری و عمومی قرار می‌گیرد. این هزینه‌ها چه شرکت یک کالا بفروشد و چه هزار کالا، کم‌وبیش وجود دارند.

برای شما به عنوان یک سهامدار در بورس تهران یا کسی که صورت‌های مالی یک شرکت را بررسی می‌کند، این بخش بسیار حیاتی است. در اقتصاد ایران که تورم بالاست، اگر مدیریت یک شرکت نتواند این هزینه‌ها را کنترل کند، بخش بزرگی از درآمد شرکت پیش از آنکه به سود تبدیل شود، صرفِ چرخاندنِ ساختار اداری می‌شود. بالا رفتنِ غیرمنطقی این هزینه‌ها در شرکت‌های دولتی یا خصولتی معمولاً نشانه استخدام‌های مازاد یا ریخت‌وپاش‌های مدیریتی است که در نهایت باعث می‌شود سود نقدی کمتری به جیب شما برسد.