هجوم بانکی

تصور کنید همه مشتریان یک بانک هم‌زمان تصمیم بگیرند موجودی حسابشان را نقد کنند. در واقعیت، بانک‌ها فقط بخش کوچکی از سپرده‌ها را به صورت نقد نگه می‌دارند و باقی را صرف وام دادن یا سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت می‌کنند. هجوم بانکی زمانی اتفاق می‌افتد که شایعه یا واقعیتی درباره وضعیت بدِ مالی بانک پخش شود و مردم از ترس سوختن پولشان، جلوی شعبه‌ها صف بکشند و بخواهند سریع‌تر از دیگران پول خود را خارج کنند.

در اقتصاد ایران، تجربه تلخ موسسات اعتباری در دهه نود نمونه بارز این پدیده است. وقتی اعتماد مردم سلب شد و برای گرفتن اصل پولشان هجوم بردند، این موسسات قفل شدند و دولت مجبور شد برای جلوگیری از بحران، از منابع بانک مرکزی هزینه کند که در نهایت منجر به چاپ پول و تورم برای همه شد. برای یک فرد عادی، هجوم بانکی به معنای ریسکِ از دست رفتن دسترسی به نقدینگی در لحظات حساس و کاهش ارزش دارایی‌ها در اثر آشفتگی کل بازار است.