نظارت بلادرنگ

نظارت بلادرنگ به معنای استفاده از فناوری برای دیدنِ زنده و مستقیمِ جریان پول در اقتصاد است. در این شیوه، نهادهایی مثل بانک مرکزی یا سازمان امور مالیاتی، به جای تکیه بر گزارش‌های کاغذیِ قدیمی، از طریق سامانه‌های متصل به هم، هر جابه‌جایی وجه یا صدور فاکتور را در همان لحظه ثبت و تحلیل می‌کنند. این کار باعث می‌شود نظارت از حالت مچ‌گیری بعد از وقوع جرم به پیشگیری در لحظه تغییر کند. در فضای اقتصاد ایران، نمونه بارز این موضوع را در سامانه مؤدیان یا رصد تراکنش‌های بانکی برای کنترل بازار ارز می‌بینیم. وقتی دولت بتواند به جای فشار بر بخش‌های شفاف، جلوی فرار مالیاتیِ دانه‌درشت‌ها را به صورت لحظه‌ای بگیرد، کسری بودجه کاهش یافته و فشار تورمی کمتری به سفره مردم وارد می‌شود. همچنین، این سیستم با شناسایی سریع فعالیت‌های مشکوک، امنیت حساب‌های بانکی شهروندان را در برابر کلاهبرداری‌ها افزایش می‌دهد.