ناوگان تجاری

ناوگان تجاری در واقع همان سیستم حمل‌ونقل جاده‌ای است، اما در ابعاد غول‌آسا و روی آب‌های آزاد. این ناوگان شامل تمام کشتی‌هایی می‌شود که نفت، گاز، گندم، ذرت و کانتینرهای کالا را بین بنادر جهان جابه‌جا می‌کنند. برای کشوری مثل ایران که مرزهای آبی گسترده‌ای در شمال و جنوب دارد، این کشتی‌ها حکم رگ‌های حیاتی اقتصاد را دارند که محصولات صادراتی را به مشتریان خارجی می‌رسانند و کالاهای مورد نیاز کشور را از فواصل دور وارد می‌کنند.

اهمیت این ناوگان زمانی برای مردم ملموس می‌شود که بدانیم بخش بزرگی از برنج، روغن و نهاده‌های دامی که قیمت مرغ و گوشت را در بازار تعیین می‌کنند، توسط همین کشتی‌ها وارد می‌شوند. وقتی ناوگان تجاری ایران با محدودیت‌هایی مثل تحریم یا فرسودگی روبه‌رو شود، هزینه حمل‌ونقل و بیمه کشتی‌ها بالا می‌رود؛ این یعنی کالا با قیمت گران‌تری به بندر می‌رسد و در نهایت، خریدار ایرانی باید پول بیشتری برای کالاهای مصرفی بپردازد. همچنین قدرت این ناوگان در صادرات نفت، مستقیماً بر میزان ارزآوری و ثبات بودجه کشور اثرگذار است.