مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها

مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها یا همان جی‌دی‌پی‌آر، در واقع سندی است که می‌گوید صاحب اصلی اطلاعات دیجیتال، خودِ فرد است، نه شرکتی که خدمات می‌دهد. این قانون شرکت‌ها را مجبور می‌کند شفاف بگویند چه اطلاعاتی از شما می‌گیرند و اگر این داده‌ها لو برود یا بدون اجازه فروخته شود، باید جریمه‌های سنگینی بپردازند. در دنیای امروز، اطلاعات شخصی شما مثل «نفت» ارزش دارد و این مقررات اجازه نمی‌دهد دیگران با این دارایی پنهان شما به نفع خود تجارت کنند.

در ایران که بارها شاهد لو رفتن بانک‌های اطلاعاتی اپلیکیشن‌های تاکسی اینترنتی، بیمه‌ها یا فروشگاه‌های بزرگ بوده‌ایم، جای خالی چنین قوانینی باعث شده امنیت مالی کاربران به خطر بیفتد. وقتی شماره موبایل یا سوابق خرید شما لو می‌رود، راه برای کلاهبرداری‌های تلفنی و دسترسی به حساب‌های بانکی باز می‌شود. اجرای این مقررات شرکت‌های ایرانی را مجبور می‌کند تا به جای صرفاً جمع‌آوری داده، بخشی از درآمدشان را صرف امنیت سیستم‌ها کنند تا دارایی و حریم خصوصی شما قربانیِ صرفه‌جویی آن‌ها در هزینه‌های فنی نشود.