مالیات بر ساخت

مالیات بر ساخت که در قوانین مالیاتی ایران با عنوان مالیات بر «درآمد حاصل از ساخت و فروش» شناخته می‌شود، پولی است که دولت از سود خالص سازندگان مسکن دریافت می‌کند. بر خلاف مالیات نقل‌وانتقال که همه هنگام معامله ملک می‌پردازند، این مالیات فقط مخصوص کسانی است که ساختمان را ساخته و حالا قصد فروش آن را دارند. مبنای محاسبه آن، سودی است که سازنده از فاصله میان هزینه‌های خرید زمین و ساخت‌وساز تا قیمت نهایی فروش به دست آورده است.

این مالیات مستقیماً بر قیمت تمام‌شده خانه برای خریدار ایرانی اثر می‌گذارد؛ چرا که سازندگان معمولاً این هزینه را به قیمت نهایی واحدها اضافه می‌کنند. اگر نرخ این مالیات به شکلی غیرکارشناسی بالا برود، ممکن است باعث کاهش تمایل به ساخت‌وساز و کمبود عرضه مسکن در شهرهایی مثل تهران شود. در مقابل، تنظیم درست آن می‌تواند جلوی سوداگری‌های کلان در بازار مسکن را بگیرد و درآمدی پایدار برای دولت ایجاد کند که صرف زیرساخت‌های شهری شود.