قانون ۴ درصد
قانون ۴ درصد در واقع یک قطبنما برای کسانی است که میخواهند بدانند چقدر سرمایه برای بازنشستگی نیاز دارند یا چقدر میتوانند از پساندازشان خرج کنند بدون اینکه جیبشان خالی شود. طبق این قاعده، شما در سال اول بازنشستگی ۴ درصد از کل دارایی خود (مثلاً از صندوقهای سرمایهگذاری یا سپردهها) را برداشت میکنید و در سالهای بعد، این مبلغ را متناسب با تورم افزایش میدهید تا قدرت خریدتان ثابت بماند. در اقتصاد ایران که تورم بالاست، این قانون به ما یادآوری میکند که نباید تمام سودِ پولمان را خرج کنیم. مثلاً اگر ۱ میلیارد تومان در صندوقهای درآمد ثابت یا طلا دارید و سالی ۳۰ درصد سود میگیرید، نباید همه آن ۳۰۰ میلیون تومان را خرج کنید؛ چون سال بعد ارزش پولتان کم شده است. با رعایت این قانون، شما بخش بزرگی از سود را برای مقابله با تورم در اصلِ سرمایه باقی میگذارید تا در سالهای آینده هم بتوانید با همان کیفیت زندگی کنید و نگران تمام شدنِ ناگهانیِ موجودی بانکتان نباشید.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهایی که تورم مزمن و نوسان ارزش ریال، برنامههای سنتی بازنشستگی را با چالش مواجه کرده، ایده «آزادی زمانی» بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. بسیاری از افراد به دنبال فرمولی هستند تا با مدیریت هوشمندانه داراییهایی مثل طلا و مسکن، پیش از رسیدن به سن قانونی، به استقلال مالی برسند و کنترل آینده خود را از چرخهی کار اجباری خارج کنند.
آخرین اخبار با این مفهوم

آزادی زمانی؛ چگونه بدون انتظار برای بازنشستگی، کنترل زندگی خود را در دست بگیریم؟
آزادی زمانی یعنی طراحی کار و سرمایهگذاری برای داشتن زندگی منعطف، بدون نیاز به انتظار برای بازنشستگی کامل.
۱۳ مهر ۱۴۰۵