فرمان اجرایی

فرمان اجرایی در واقع یک ابزار مدیریتی است که به دولت اجازه می‌دهد برای اجرای قوانین موجود یا واکنش سریع به بحران‌ها، دستورات مستقیم صادر کند. برخلاف قوانین که در مجلس تصویب می‌شوند و فرآیندی طولانی دارند، فرمان اجرایی با امضای مقامات دولتی بلافاصله لازم‌الاجرا می‌شود. در اقتصاد ایران، بسیاری از تصمیمات کلان که روزانه با آن‌ها سر و کار داریم، از دل همین فرمان‌ها و مصوبات هیئت وزیران بیرون می‌آیند تا چرخ اجرایی کشور در بن‌بست‌های قانونی گیر نکند.

اهمیت این فرمان‌ها برای مردم در تاثیر آنی آن‌ها بر قیمت‌ها و دارایی‌هاست. به عنوان مثال، وقتی دولت فرمانی برای ممنوعیت واردات یک کالا مثل لوازم خانگی صادر می‌کند یا دستور تغییر نرخ ارز برای کالاهای اساسی را می‌دهد، اثر آن بلافاصله در بازار تهران و مغازه‌ها دیده می‌شود. این دستورات می‌توانند به سرعت باعث نوسان در بورس یا تغییر قیمت خودرو شوند؛ بنابراین درک این فرمان‌ها برای هر کسی که نگران ارزش پول خود است، از مطالعه کتاب‌های درسی اقتصاد مهم‌تر است.