عوارض ترانزیت

عوارض ترانزیت در واقع نوعی کرایه یا حق عبور است که وسایل نقلیه خارجی برای استفاده از میان‌برهای جغرافیایی ایران می‌پردازند. ایران به دلیل قرارگیری در مسیرهای راهبردی مثل کریدور شمال-جنوب، مانند یک چهارراه بزرگ عمل می‌کند. هر کامیون ترکیه‌ای، افغانستانی یا روسی که برای جابه‌جایی کالا از جاده‌های ما استفاده می‌کند، موظف است مبلغی را بابت استهلاک مسیر و خدمات مرزی به دولت بپردازد. این درآمد ارزی به جای نفت، می‌تواند هزینه‌های نوسازی زیرساخت‌ها را تأمین کند. رونق ترانزیت و دریافت بهینه این عوارض، فشار را از روی درآمدهای مالیاتی مستقیم بر مردم برمی‌دارد و باعث ایجاد شغل در مجتمع‌های رفاهی و تعمیرگاه‌های بین‌راهی می‌شود. اگر این هزینه‌ها هوشمندانه تعیین نشود، رقبای منطقه‌ای مسیرهای جایگزین را جایگزین ایران می‌کنند و این فرصت درآمدی برای کشور از دست می‌رود.