ظرفیت حمل
ظرفیت حمل در واقع همان قطرِ گلوگاه در مسیر تجارت است. تصور کنید یک میدان نفتی یا کارخانه فولاد توان تولید بسیار بالایی داشته باشد، اما جاده‌ها، واگن‌های قطار یا لوله‌های انتقال محدود باشند؛ در این حالت، تولیدِ مازاد عملاً بی‌ارزش می‌شود چون راهی برای خروج ندارد. این مفهوم در اقتصاد انرژی مشخص می‌کند که زیرساخت‌های یک کشور تا چه حد توان پشتیبانی از حجم تجارت و قراردادهای بزرگ را دارند.
در ایران، ظرفیت حمل مستقیماً با ناترازی گاز در زمستان و سود شرکت‌های بورسی گره خورده است. وقتی ظرفیت لوله‌های انتقال گاز از جنوب به شمال کشور پر می‌شود، حتی با وجود تولید کافی، گاز به صنایع نمی‌رسد و باعث توقف تولید و افت ارزش سهام آن‌ها می‌شود. همچنین محدودیت در ناوگانِ حمل‌ونقل جاده‌ای و ریلی با افزایش هزینه‌ی جابه‌جایی کالا، قیمت نهایی محصولاتی که مردم می‌خرند را بالا می‌برد و از این مسیر، روی تورم و معیشت اثر می‌گذارد.
آخرین اخبار با این مفهوم
آمادگی قطر برای افزایش صادرات گاز؛ ناوگان LNG در خلیج فارس مستقر شد
قطر با اعزام ناوگان LNG به خلیج فارس، سیگنال افزایش عرضه گاز برای کنترل قیمت‌های جهانی ارسال کرد.
۱۵ مهر ۱۴۰۵