صنعت پالایش
صنعت پالایش در واقع همان جادویی است که نفت خام سنگین و بدبو را در برجهای تقطیر بزرگ میجوشاند تا آن را به قطعات کاربردی مثل بنزین، گازوئیل و قیر تبدیل کند. پالایشگاهها مثل آشپزخانههای صنعتی بزرگی هستند که ماده اولیه را از چاههای نفت میگیرند و خروجیهایی تولید میکنند که چرخ زندگی روزمره، از باک ماشینها گرفته تا کارخانههای پتروشیمی، با آنها میچرخد. بدون این صنعت، نفت خام به تنهایی برای یک شهروند عادی ارزش مصرفی ندارد و فقط یک دارایی زیرزمینی باقی میماند. در اقتصاد ایران، عملکرد این صنعت مستقیماً با وضعیت جیب مردم گره خورده است. برای مثال، وقتی پالایشگاه ستاره خلیج فارس با حداکثر توان کار میکند، نیاز ایران به واردات بنزین و خروج ارز کاهش مییابد که این موضوع به کنترل تورم کمک میکند. از سوی دیگر، بخش بزرگی از سرمایه مردم در بورس تهران در قالب سهام شرکتهای پالایشی مثل شپنا یا شتران قرار دارد؛ بنابراین هرگونه تغییر در فرمول قیمتگذاری نفت یا فرسودگی تجهیزات این پالایشگاهها، نه تنها روی قیمت سوخت، بلکه روی ارزش داراییهای بورسبازان و بازنشستگان اثر فوری میگذارد.
چرا الان مهم است
تازهپالایشیها قلب تپنده بورس تهران هستند، اما سودشان نه در بازار، که در راهروهای دولت تعیین میشود. ابهام تازه در فرمول قیمتگذاریِ نفتِ تحویلی به پالایشگاهها و نرخ خریدِ بنزین و گازوئیل از آنها، باعث شده سرمایهگذاران نسبت به آینده سودآوری این غولهای صنعتی مردد شوند؛ اتفاقی که مستقیماً نبض بازار سرمایه را کُند کرده و دارایی سهامداران خرد را تحت تأثیر قرار داده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
ابهام در فرمول قیمتگذاری پالایشیها؛ چرا بورس در رکود است؟
بورس تهران تحت تأثیر ریسکهای سیاسی و ابهام در قیمتگذاری پالایشیها با خروج سرمایه مواجه است.
۱۰ مرداد ۱۴۰۵