صنعت نساجی
نساجی در ایران فقط یک صنعت نیست، بلکه زنجیرهای طولانی از مزرعه پنبه یا کارخانه پتروشیمی تا ویترین مغازههاست. این بخش شامل تبدیل مواد اولیه به نخ، بافت پارچه و در نهایت دوخت پوشاک یا تولید فرش میشود. از کارخانههای قدیمی در یزد و اصفهان تا واحدهای مدرن تولیدی، همگی در تلاشاند تا نیاز روزمره ما به انواع پوشش، منسوجات خانگی و کفپوشها را با تکیه بر توان داخلی تأمین کنند.
اهمیت این صنعت برای زندگی روزمره شما در قیمت نهایی لباس، فرش و کالای خواب خلاصه میشود. وقتی نرخ دلار نوسان میکند، هزینه واردات مواد اولیه مثل رنگ، قطعات ماشینآلات و برخی الیاف خاص بالا میرود و بلافاصله قیمت لباس ایرانی در بازار گران میشود. رونق این صنعت به معنای حفظ هزاران شغل است؛ چرا که نساجی برخلاف صنایع سنگینی مثل فولاد، با سرمایه کمتر، فرصتهای شغلی بسیار بیشتری ایجاد میکند و با رقابت در برابر برندهای خارجی، مانع خروج ارز از کشور میشود.
چرا الان مهم است
تازهبازخوانی تجربههای تاریخی پیشرانان صنعت نساجی مانند اکبر لاجوردیان، بار دیگر بحث چالشبرانگیز دخالت دولت در مدیریت واحدهای تولیدی را به صدر اخبار آورده است. این نگاه به گذشته نشان میدهد که چطور ریشههای مشکلات امروز این صنعت، از مدیریت دستوری تا تضعیف بخش خصوصی، در دهههای قبل شکل گرفته و چرا هنوز برای آینده داراییهای صنعتی ایران تعیینکننده است.
آخرین اخبار با این مفهوم

روایت اکبر لاجوردیان از دخالتهای دولتی در صنایع پیش از انقلاب
اکبر لاجوردیان از دخالتهای گسترده دولت در قیمتگذاری و مدیریت صنایع پیش از انقلاب روایت میکند.
۸ مهر ۱۴۰۵