صنایع کالایی
صنایع کالایی یا کامودیتیمحور به زبان ساده شرکتهایی هستند که محصول نهایی آنها مواد خام و اولیهای است که در تمام دنیا خریدار دارد. در بورس تهران، گروههای بزرگی مثل پتروشیمیها، فولادیها و معادن مس و سنگآهن در این دسته قرار میگیرند. این شرکتها برخلاف یک کارخانه شکلاتسازی، قیمت محصولشان را خودشان تعیین نمیکنند؛ بلکه قیمت فروش آنها بر اساس نرخهای جهانی در بازارهایی مثل بورس فلزات لندن یا قیمت نفت تعیین میشود. سرمایهگذاری در این صنایع برای یک فرد ایرانی، راهی برای پیوند زدن داراییاش به بازارهای جهانی و دلار است. وقتی قیمت دلار در بازار آزاد رشد میکند یا قیمت جهانی مس و فولاد بالا میرود، سود این شرکتها به ریال افزایش یافته و معمولاً قیمت سهامشان در بورس تهران سبزپوش میشود. به همین دلیل، نوسان در این صنایع مستقیماً روی سود و زیان سبد سهام عدالت و صندوقهای سرمایهگذاری اکثر مردم اثر میگذارد.
چرا الان مهم است
تازهبورس تهران به شدت تحت تاثیر صنایع کالایی مثل پتروشیمیها و فلزات است که قیمتشان با بازارهای جهانی گره خورده. با تغییر معادلات سیاسی و اقتصادی، حالا این سوال جدی مطرح شده که چرا برخلاف دهههای گذشته، نوسانات قیمت نفت دیگر موتور محرک اصلی این نمادها نیست و متغیرهای داخلی مثل نرخ ارز نیما و قیمتگذاری دستوری، نقش پررنگتری در سودآوری این غولهای بورسی ایفا میکنند.
آخرین اخبار با این مفهوم

چرا نفت دیگر فرمانده بورس ایران نیست؟
نفت دیگر محرک مستقیم بورس نیست؛ اکنون نرخ ارز و تورم فرماندهی بازار سهام را در دست دارند.
۱۹ مهر ۱۴۰۵