صنایع نظامی
صنایع نظامی مجموعهای از فعالیتهای صنعتی است که هدفش ساخت و نگهداری تجهیزات دفاعی و امنیتی است. در ایران، این بخش عمدتاً زیر نظر وزارت دفاع و نهادهای حاکمیتی اداره میشود و از بزرگترین مصرفکنندگان فلزات اساسی مثل فولاد، مس و آلومینیوم به شمار میرود. این صنایع برخلاف بخش خصوصی، مستقیماً با بودجه دولت تغذیه میشوند و هدف اصلیشان تأمین نیازهای داخلی در شرایط محدودیتهای بینالمللی است. این بخش روی زندگی اقتصادی مردم دو اثر مستقیم دارد: اول از طریق بودجه عمومی؛ یعنی بخشی از مالیات و درآمدهای نفتی صرف چرخش این کارخانهها میشود که بر تورم و کسری بودجه اثرگذار است. دوم، رونق این صنعت مستقیماً روی سودآوری شرکتهای بزرگ فلزی در بورس تهران اثر میگذارد. برای مثال، وقتی سفارش ساخت تجهیزات جدید افزایش مییابد، تقاضا برای محصولات شرکتهایی مثل فولاد مبارکه یا ایرالکو بیشتر شده و این چرخه میتواند ارزش دارایی سهامداران این شرکتها را در بازار سرمایه تغییر دهد.
چرا الان مهم است
تازهتحریمهای جدید علیه زنجیره تأمین نظامی روسیه و قراردادهای دفاعی در منطقه، نشاندهنده وزن بالای صنایع نظامی در معادلات اقتصادی است. در ایران نیز به دلیل پیوند عمیق این صنایع با بخشهای فولاد، پتروشیمی و فناوریهای پیشرفته، هرگونه تغییر در مناسبات نظامی بینالمللی مستقیماً بر تقاضای صنعتی، درآمدهای ارزی و اولویتهای سرمایهگذاری در بازارهای فلزات و انرژی اثر میگذارد.
آخرین اخبار با این مفهوم
بحران ذخایر پاتریوت آمریکا؛ آیا سیاست «اول آمریکا» در تولید موشک شکست میخورد؟
مصرف گسترده موشکهای پاتریوت در درگیری با ایران، آمریکا را با بحران ذخایر و چالشهای تولید مواجه کرده است.
۷ شهریور ۱۴۰۵
زلنسکی ۴۳ شرکت و فرد کلیدی صنایع نظامی روسیه را تحریم کرد
اوکراین با تحریم ۴۳ نهاد و فرد نظامی روسیه، به دنبال کاهش توان تولید سلاح و موشکهای بالستیک مسکو است.
۱۳ مرداد ۱۴۰۵
گسترش همکاریهای استراتژیک؛ کویت و پاکستان پیمان دفاعی امضا کردند
کویت و پاکستان با امضای پیمان دفاعی جامع، همکاریهای نظامی و استراتژیک خود را گسترش دادند.
۴ مرداد ۱۴۰۵