سوزاندن توکن

سوزاندن توکن در دنیای دیجیتال دقیقاً مثل این است که بخشی از اسکناس‌های موجود در بازار را جمع‌آوری کنند و برای همیشه از بین ببرند. در این فرآیند، تعدادی از سکه‌های یک رمزارز به کیف‌پول خاصی فرستاده می‌شود که هیچ‌کس کلید آن را ندارد؛ یعنی آن دارایی برای همیشه از دسترس خارج و غیرقابل استفاده می‌شود تا تعداد کل سکه‌های در گردش در شبکه کاهش یابد. این کار معمولاً توسط تیم توسعه‌دهنده برای کنترل تورم آن ارز انجام می‌گیرد. برای سرمایه‌گذار ایرانی که با هدف حفظ ارزش پول در برابر تورم ریال وارد بازار کریپتو شده، خبر توکن‌سوزی معمولاً یک سیگنال مثبت است. وقتی عرضه یک دارایی کم شود و تقاضا برای آن باقی بماند، قیمت تمایل به رشد پیدا می‌کند. برای مثال، صرافی‌های بزرگ با بخشی از سود خود توکن‌هایشان را از بازار جمع کرده و می‌سوزانند تا با کم‌کردن موجودی، به نوعی به نفعِ «هولدرها» یا همان دارندگان بلندمدت عمل کرده و از ارزش دارایی آن‌ها محافظت کنند.