سرمایه‌گذاری اجتماعی

سرمایه‌گذاری اجتماعی روشی است که در آن شما پولتان را جایی می‌گذارید که هم سود ببرید و هم یک مشکل اجتماعی مثل بیکاری، فقر یا کم‌آبی را حل کنید. این کار با صدقه یا خیریه فرق دارد؛ چون در اینجا شما انتظار دارید اصل سرمایه یا سودی معقول به دست آورید، اما اولویت این است که این فعالیت اثر مثبتی روی زندگی مردم بگذارد. در واقع، این نگاه می‌گوید که سودِ پایدار در یک جامعهٔ سالم و توانمند به دست می‌آید، نه در محیطی پر از بحران. در اقتصاد ایران، این موضوع می‌تواند به شکل خرید سهام شرکت‌هایی باشد که در مناطق مرزی کارخانه می‌سازند یا سرمایه‌گذاری در صندوق‌هایی که به کسب‌وکارهای کوچکِ روستایی وام می‌دهند. وقتی شما به جای سوداگری روی طلا و دلار، در پروژه‌ای مشارکت می‌کنید که مثلاً باعث ماندگاری کشاورزان در روستا و تولید محصول می‌شود، در واقع دارید از ایجاد حاشیه‌نشینی و هزینه‌های سنگینِ اجتماعی جلوگیری می‌کنید. این کار در بلندمدت باعث ثبات اقتصادی می‌شود که نفع آن مستقیماً به جیب تمام ایرانی‌ها، از جمله خود شما، برمی‌گردد چون ریسک‌های محیطیِ کسب‌وکار را کم می‌کند.