رونق نفتی

رونق نفتی زمانی رخ می‌دهد که به دلیل بحران‌های بین‌المللی یا رشد تقاضای جهانی، قیمت نفت خام بالا می‌رود و سیل دلارهای نفتی به خزانه دولت سرازیر می‌شود. در این شرایط، دولت که درآمدش را چندین برابر می‌بیند، مخارج خود را افزایش داده و سعی می‌کند با واردات گسترده کالا، قیمت‌ها را به صورت مصنوعی پایین نگه دارد. اما این وفور ارزی معمولاً موقتی است و چون زیرساخت‌های تولیدی ایران تقویت نمی‌شود، صرفاً به بزرگ‌تر شدن بدنه دولت و وابستگی بیشتر اقتصاد به خارج منجر می‌شود.

برای مردم ایران، رونق نفتی برخلاف ظاهر فریبنده‌اش، اغلب با پدیده‌ای به نام بیماری هلندی همراه است. در این دوران، قیمت کالاهای وارداتی ثابت می‌ماند اما قیمت زمین و مسکن که قابل وارد کردن نیستند، به شدت جهش می‌کند. به عنوان مثال، در دهه‌های ۵۰ و ۸۰ شمسی، با وجود درآمدهای افسانه‌ای نفت، تورم ناشی از تزریق پول به جامعه باعث شد هزینه‌های زندگی بالا برود و با فروکش کردن قیمت نفت، اقتصاد ایران با رکود و تورم شدیدتری روبرو شود که مستقیماً سفره خانواده‌ها را کوچک کرد.