دانش فنی

دانش فنی در واقع همان «فوت کوزه‌گری» در دنیای تجارت است. این اصطلاح شامل نقشه‌ها، فرمول‌های شیمیایی، الگوریتم‌های نرم‌افزاری یا حتی شیوه‌های خاص مدیریتی است که در اختیار یک شرکت قرار دارد و دیگران به‌راحتی نمی‌توانند آن را کپی کنند. در حسابداری، دانش فنی را یک دارایی نامشهود می‌دانند؛ یعنی با اینکه مثل ساختمان یا ماشین‌آلات قابل لمس نیست، اما ارزش پولی دارد و می‌تواند برای شرکت ثروت خلق کند.

در اقتصاد ایران، اهمیت دانش فنی زمانی روشن می‌شود که به شرکت‌های بورسی یا دانش‌بنیان نگاه کنیم. مثلاً وقتی یک شرکت داروسازی ایرانی موفق می‌شود فرمول تولید یک داروی حیاتی را بومی‌سازی کند، ارزش سهام آن به دلیل مالکیت این دانش فنی جهش می‌کند. برای شما به عنوان سرمایه‌گذار، دانش فنی یعنی پایداری سود شرکت در برابر تحریم‌ها و رقبا؛ چرا که شرکتی که دانش فنی بومی دارد، با بستن مرزها یا قطع همکاری خارجی‌ها فلج نمی‌شود و دارایی اصلی‌اش که همان «دانستن» است را حفظ می‌کند.