خودتحریمی
خودتحریمی یعنی زمانی که گرههای اقتصادی نه از بیرون، بلکه توسط تصمیمات و قوانین داخلی ایجاد میشوند. این اتفاق وقتی میافتد که نظام بانکی یا گمرکی ما با استانداردهای جهانی هماهنگ نیست یا قوانین متناقض داخلی، راه را بر تجارت قانونی میبندند. در واقع، اینها موانعی هستند که خودمان پیش پای اقتصادمان گذاشتهایم و باعث میشوند حتی در زمان گشایشهای بینالمللی، اثر مثبتی در سفره مردم دیده نشود.
برای مثال، وقتی ایران استانداردهای گروه ویژه اقدام مالی (FATF) را کامل نمیپذیرد، بانکهای دنیا حتی اگر تحریمی هم در کار نباشد، با ما کار نمیکنند. این موضوع باعث میشود تاجر ایرانی برای انتقال پول سراغ صرافیهای واسطه برود که کارمزد بالایی میگیرند. نتیجه این است که کالای وارداتی مثل موبایل یا قطعات خودرو گرانتر به دست شما میرسد و سود صادرات نفت و کالا هم به جای ورود به چرخه رسمی، در مسیرهای غیرشفاف هدر میرود.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها با داغ شدن بحث درباره مصوبات مبهم قانونی، مفهوم خودتحریمی دوباره به کانون توجه بازگشته است. وقتی قوانین داخلی به جای تسهیل تجارت، با ایجاد ابهام و مانعتراشی، مسیر مبادلات مالی و اقتصادی را برای فعالان ایرانی دشوار میکنند، عملاً هزینهای سنگینتر از فشارهای خارجی به معیشت و امنیت اقتصادی کشور تحمیل میشود که ریشه در تصمیمات داخلی دارد.
آخرین اخبار با این مفهوم

قانونگذاری در سایه ابهام؛ چرا مصوبات جدید امنیت ملی را تضعیف میکند؟
مصوبات جدید با جرمانگاری مبهم فعالیتهای علمی و فرهنگی، امنیت ملی را از طریق انزوا و خودسانسوری تضعیف میکنند.
۲۸ مرداد ۱۴۰۵