خط مبادله ارزی

خط مبادله ارزی در واقع یک تفاهم‌نامه پولی بین بانک‌های مرکزی دو کشور است. در این سازوکار، دو کشور توافق می‌کنند که به جای استفاده از ارزهای جهانی مثل دلار یا یورو برای تجارت، از پول‌های ملی خودشان استفاده کنند. به زبان ساده، بانک مرکزی ایران و کشوری دیگر مثل روسیه، مقداری ریال و روبل را با نرخ مشخصی با هم طاق می‌زنند تا بازرگانان بتوانند بدون دغدغه تأمین ارزهای سخت، کالاهایشان را جابه‌جا کنند.

این ابزار برای اقتصاد ایران که با محدودیت‌های تحریمی و نوسان دائمی قیمت دلار دست‌وپنج نرم می‌کند، حکم یک سوپاپ اطمینان را دارد. وقتی تقاضای تجار برای خرید دلار جهت واردات کالاهای اساسی از کشورهایی مثل چین یا ترکیه کم شود، فشار روی قیمت دلار در بازار آزاد تهران هم کاهش می‌یابد. در نتیجه، این خطوط اعتباری می‌توانند با کنترل غیرمستقیم تورم ناشی از نرخ ارز، از قدرت خرید مردم در برابر موج‌های ناگهانی قیمت‌ها محافظت کنند.