خاموشی اضطراری

خاموشی اضطراری در واقع ترمز اضطراری شبکه برق است. وقتی در روزهای بسیار گرم تابستان یا روزهای سرد زمستان که سوخت نیروگاه‌ها با کمبود مواجه می‌شود، میزان مصرف برق از توان تولیدی کشور فراتر می‌رود، مرکز کنترل برای نجات کل سیستم ناچار می‌شود برق برخی مناطق یا صنایع را قطع کند. این کار با هدف حفظ تعادل میان عرضه و تقاضا انجام می‌شود تا از خاموشی‌های گسترده و طولانی‌مدت در کل کشور جلوگیری شود. در اقتصاد ایران، این پدیده ریشه در ناترازی مزمن انرژی و فرسودگی زیرساخت‌ها دارد. این اتفاق مستقیماً روی معیشت و دارایی مردم اثر می‌گذارد؛ از یک سو نوسانات ناشی از قطع و وصل برق می‌تواند به وسایل برقی خانگی آسیب جدی بزند و از سوی دیگر، وقتی برق صنایع بزرگی مثل فولاد و سیمان قطع می‌شود، تولید این کالاها در بازار کم شده و قیمت‌شان جهش می‌کند. این یعنی خاموشی اضطراری نه تنها باعث اختلال در زندگی روزمره می‌شود، بلکه با گران کردن نهاده‌های تولید، هزینه ساخت‌وساز و قیمت نهایی بسیاری از کالاها را برای مصرف‌کننده ایرانی بالا می‌برد.