حکمرانی صنعتی

حکمرانی صنعتی یعنی دولت چگونه با ابزارهایی مثل مجوزها، تعرفه‌های گمرکی و تخصیص ارز، به بخش تولید جهت می‌دهد. این مفهوم فراتر از مدیریت ساده است و به این می‌پردازد که چرا یک صنعت مثل لوازم خانگی رشد می‌کند و صنعت دیگر درجا می‌زند. در واقع، این «قواعد بازی» است که تعیین می‌کند تولیدکننده به دنبال نوآوری باشد یا صرفاً برای دریافت رانتِ انرژی ارزان تلاش کند. در زندگی روزمره ما، اثر حکمرانی صنعتی را در قیمت و تنوع کالاهای بازار می‌بینیم. وقتی این حکمرانی به جای رقابت، بر پایه حمایت‌های بی‌پایان از صنایع ناکارآمد باشد، نتیجه‌اش می‌شود خودرویی که گران‌تر از بازارهای جهانی است اما کیفیت کمتری دارد. در مقابل، یک حکمرانی هوشمند می‌تواند با هدایت درستِ نقدینگی به سمت تولیدات صادرات‌محور، ارزش پول ملی را حفظ کرده و از تورم ناشی از کمبود کالا جلوگیری کند.