جذب سرمایه

جذب سرمایه یعنی یک کسب‌وکار به جای تکیه بر درآمدهای محدود روزانه، پول کلانی را از بیرون (مردم یا شرکت‌های سرمایه‌گذار) وارد مجموعه کند تا بتواند طرح‌های بزرگش را اجرا کند. این کار دقیقاً مثل این است که یک کارگاه کوچک تولیدی برای خرید دستگاه‌های پیشرفته و صادرات کالا، شریک جدیدی بگیرد که با خودش پول نقد می‌آورد. در اقتصاد ایران، این اتفاق معمولاً یا در بورس تهران از طریق «افزایش سرمایه» و فروش سهام رخ می‌دهد، یا در دنیای استارتاپ‌ها که یک ایده برای تبدیل شدن به اپلیکیشنی سراسری، به نقدینگی نیاز دارد. وقتی شرکتی که شما سهامدارش هستید جذب سرمایه می‌کند، یعنی قصد دارد بزرگ‌تر شود. اگر این پول صرف خرید تجهیزات یا توسعه بازار شود، در بلندمدت ارزش دارایی شما رشد می‌کند؛ اما اگر شرکت صرفاً برای پرداخت بدهی‌های قبلی یا حقوق کارمندانش پول جذب کند، یعنی حالِ کسب‌وکار خوب نیست. برای یک فرد عادی، شناختن روش‌های جذب سرمایه کمک می‌کند تا بفهمد پولی که در بورس یا صندوق‌ها گذاشته، قرار است صرف تولید و سودآوری شود یا فقط حفره‌های مالی شرکت را پر کند.