تولید برق

تولید برق در ایران عمدتاً بر دوش نیروگاه‌های حرارتی است که با سوزاندن گاز طبیعی، الکتریسیته تولید می‌کنند. برخلاف بسیاری از کشورها که از انرژی‌های نو یا هسته‌ای سهم بالایی دارند، رگ حیاتی برق ما به شبکه گاز وصل است؛ یعنی هر اتفاقی برای استخراج گاز بیفتد یا در زمستان مصرف خانگی گاز بالا برود، نیروگاه‌ها با محدودیت روبرو شده و چراغ کارخانه‌ها و خانه‌ها در معرض خاموشی قرار می‌گیرد.

وقتی تولید برق با میزان مصرف همخوانی ندارد، ناترازی ایجاد می‌شود که فراتر از یک خاموشی ساده، روی جیب مردم اثر می‌گذارد. برای مثال، وقتی برق صنایع بزرگی مثل فولاد یا سیمان در تابستان قطع می‌شود، عرضه این کالاها در بازار کم شده و قیمت نهایی مسکن و لوازم خانگی جهش می‌کند. علاوه بر این، نوسانات ناشی از فشار به شبکه می‌تواند به تجهیزات برقی آسیب بزند و هزینه‌های تعمیرات سنگینی را به خانواده‌ها تحمیل کند.