ترک تشریفات مناقصه

در حالت عادی، دولت برای خرج کردن بودجه عمومی موظف است بین فروشندگان رقابت یا همان مناقصه برگزار کند تا کمترین قیمت کشف شود. ترک تشریفات یعنی دولت این مسیر رقابتی را دور بزند و کالا یا خدمات را مستقیماً از یک پیمانکار خاص بخرد. این کار معمولاً با مجوز هیئت‌وزیران یا شوراهای عالی و در شرایطی که زمان کافی برای مناقصه نیست یا گزینه دیگری وجود ندارد، انجام می‌شود. این موضوع مستقیماً با کیفیت زندگی و مالیات مردم گره خورده است؛ چرا که حذف رقابت می‌تواند باعث گران‌تر تمام شدن پروژه‌های ملی مثل جاده‌سازی یا خرید دارو شود. در اقتصاد ایران، اگر ترک تشریفات به جای موارد اضطراری به یک رویه تبدیل شود، راه برای رانت و امضاهای طلایی باز شده و بودجه‌ای که باید صرف رفاه عمومی شود، به دلیل نبود شفافیت در قیمت‌گذاری، هدر می‌رود.