تحریم تسلیحاتی

تحریم تسلیحاتی یک ابزار فشار بین‌المللی است که دسترسی یک کشور به بازار جهانی جنگ‌افزار و فناوری‌های نظامی را مسدود می‌کند. در این وضعیت، نه‌تنها خرید تانک و هواپیما، بلکه حتی واردات قطعاتی که کاربرد دوگانه دارند سخت می‌شود. برای ایران، این تحریم‌ها به معنای آن است که دولت باید مبالغ بسیار بیشتری را برای دور زدن محدودیت‌ها یا تحقیق و توسعه داخلی هزینه کند که این موضوع فشار بر بودجه سالانه را دوچندان می‌کند. وقتی هزینه‌های نظامی به دلیل تحریم گران تمام شود، سهم بخش‌های دیگر مانند آموزش یا سلامت از بودجه عمومی تحت تأثیر قرار می‌گیرد. از سوی دیگر، محدودیت در صادرات محصولات نظامی ایران باعث می‌شود یکی از منابع بالقوه ورود ارز به کشور محدود بماند. کمبود ارز در بازار مستقیماً باعث رشد قیمت دلار می‌شود و این یعنی تحریم تسلیحاتی، برخلاف ظاهر نظامی‌اش، در نهایت با واسطه تورم و کاهش قدرت خرید، خودش را در سفره مردم نشان می‌دهد.