تجارت دریابرد
تجارت دریابرد یعنی جابهجایی حجم عظیمی از کالاها، بهویژه نفت و گاز، با استفاده از کشتیهای تانکر و فلهبر در اقیانوسها. این روش ارزانترین و اصلیترین راه برای انتقال انرژی و کالاهای سنگین در دنیاست. در واقع، بخش بزرگی از آنچه در بازارهای جهانی فروخته میشود، قبل از رسیدن به مقصد، مدتی را روی آب سپری کرده است تا به دست مصرفکننده نهایی برسد.
برای ما در ایران، تجارت دریابرد حکم رگ حیاتی اقتصاد را دارد. وقتی از صادرات نفت صحبت میکنیم، منظورمان حرکت همین نفتکشها از خلیج فارس به سمت بازارهای هدف است. هر مانعی در این مسیر، مثل تحریمهای بیمهای یا محدودیت تردد کشتیها، هزینه حملونقل را بالا میبرد. این افزایش هزینه در نهایت خودش را در قیمت دلار و گرانی کالاهای وارداتی نشان میدهد؛ چون وقتی هزینه رسیدن کالا به بندرگاههای ما بیشتر شود، قیمت تمامشده آن برای مصرفکننده ایرانی هم گرانتر خواهد بود.
آخرین اخبار با این مفهوم

هرمز پس از توافق؛ آیا تجارت انرژی به روال سابق بازمیگردد؟
بازگشایی تنگه هرمز با توافق سیاسی کافی نیست؛ موانع بیمهای و تحریمی، بازگشت تجارت انرژی را کند میکند.
۱۷ مرداد ۱۴۰۵