تأمین مالی تکمیلی

تأمین مالی تکمیلی یعنی وقتی وسط راه متوجه می‌شویم پولمان برای تمام کردن یک کار کافی نیست و باید به فکر منابع جدید باشیم. تصور کنید یک کارخانه یا پروژه ساختمانی با بودجه مشخصی شروع شده، اما به دلیل افزایش قیمت‌ها یا طولانی شدن زمان اجرا، موجودی حسابش تمام می‌شود. در این مرحله، شرکت برای اینکه سرمایه‌گذاری‌های قبلی‌اش سوخت نشود، سراغ روش‌هایی مثل گرفتن وام اضافه از بانک، انتشار اوراق جدید در بورس یا آوردن شریک تازه می‌رود تا پروژه نیمه‌کاره رها نشود.

در اقتصاد ایران، این مفهوم بیش از هر چیز با «تورم» و «نوسان ارز» گره خورده است. برای مثال، بسیاری از پروژه‌های بزرگ مسکن یا طرح‌های توسعه‌ای شرکت‌های بورسی به دلیل جهش قیمت مصالح و تجهیزات، با کمبود نقدینگی مواجه می‌شوند. اگر این تأمین مالی به موقع انجام نشود، سرمایه مردم در ساختمان‌های نیمه‌کاره حبس می‌شود. برای یک سهامدار یا سرمایه‌گذار، نیاز شرکت به تأمین مالی تکمیلی می‌تواند به معنای فشار برای افزایش سرمایه یا استقراض سنگین باشد که مستقیماً روی ارزش دارایی و سود نهایی او اثر می‌گذارد.