برات

برات یک دستور کتبی و رسمی برای پرداخت پول در آینده است که به جای جابه‌جایی آنی نقدینگی، بر اساس اعتبار افراد معامله می‌شود. در این سازوکار، طلبکار از بدهکار خود می‌خواهد که مبلغ بدهی را نه به خودش، بلکه به شخص دیگری در زمان مشخصی پرداخت کند. برخلاف چک که در ایران بیشتر به عنوان ابزار پرداخت نقد شناخته می‌شود، برات ذاتا برای ایجاد مهلت در پرداخت و تسهیل معاملات عمده طراحی شده است. اهمیت برات در اقتصاد ایران زمانی روشن می‌شود که نقدینگی در بازار کم است و بانک‌ها به سختی وام می‌دهند. در چنین شرایطی، ابزارهایی مثل اوراق گام که عملکردی شبیه به برات دارند، به تولیدکننده کمک می‌کنند تا بدون داشتن پول نقد و تنها با تکیه بر اعتبار خود، مواد اولیه بخرد. این کار باعث می‌شود زنجیره تولید به دلیل نبودِ پول نقد قطع نشود و کسب‌وکارها بتوانند با وعده پرداخت در آینده، فعالیتشان را ادامه دهند.