بانکداری پلتفرمی

بانکداری پلتفرمی در واقع تغییر نقش بانک از یک فروشنده مستقیم به یک میزبان دیجیتال است. در این مدل، بانک دیگر فقط یک ساختمان سنگی با کارمندانی پشت باجه نیست، بلکه مجموعه‌ای از کدهای برنامه‌نویسی است که به دیگر برنامه‌ها اجازه می‌دهد خدمات مالی را درون خود جای دهند. با این کار، بانک‌ها به جای رقابت با استارتاپ‌ها، زیرساخت امن خود را به آن‌ها اجاره می‌دهند تا خدمات بانکی در هر جایی که مشتری حضور دارد، از فروشگاه‌های آنلاین گرفته تا برنامه‌های مدیریت مالی، در دسترس باشد. در اقتصاد ایران، ملموس‌ترین مثال این فناوری را در سرویس‌های «الان بخر، بعداً پرداخت کن» یا همان خرید اقساطی در سوپراپلیکیشن‌ها و فروشگاه‌های بزرگ اینترنتی می‌بینیم. وقتی شما بدون مراجعه به بانک و صرفاً با چند کلیک در یک اپلیکیشن موبایلی، اعتبار خرید دریافت می‌کنید، در حقیقت از لایه پنهان بانکداری پلتفرمی استفاده کرده‌اید. این روند باعث می‌شود دسترسی به وام‌های کوچک سریع‌تر شود و نیاز به چک و ضامن کاغذی برای خریدهای روزمره از بین برود، هرچند که مدیریت همزمان چندین بدهی در پلتفرم‌های مختلف را برای خانواده‌ها به یک مهارت جدید و ضروری تبدیل می‌کند.