اوراقبهادارسازی
تصور کنید بانکی هزاران وام مسکن به مردم داده و باید بیست سال صبر کند تا اصل و سود پولش برگردد. در فرآیند اوراقبهادارسازی، بانک این طلبهای طولانیمدت را بستهبندی کرده و در قالب اوراق بدهی در بورس به سرمایهگذاران میفروشد. با این کار، بانک همین امروز به پول نقد میرسد تا بتواند به نفرات جدید وام بدهد و سرمایهگذار هم صاحب ورقهای میشود که سود مشخصی دارد و هر زمان اراده کند میتواند آن را در بازار بفروشد.
در اقتصاد ایران، این ابزار راهی برای زنده کردن پولهای بلوکه شده در پروژههای بزرگ است. مثلاً وقتی یک شرکت خودروسازی یا شهرداری برای تکمیل پروژههایش به نقدینگی فوری نیاز دارد، به جای انتظار چندساله برای دریافت پول از مشتریان، آن درآمد آینده را اوراقبهادار میکند. برای شما به عنوان یک فرد عادی، این یعنی دسترسی به گزینههای سرمایهگذاری مثل «اوراق رهنی» یا «صکوک منفعت» که معمولاً سودی بیشتر از سپرده بانکی دارند و چون پشتوانهشان داراییهای واقعی است، امنیت سرمایه شما را بهتر حفظ میکنند.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهای اخیر، ایده تبدیل آثار هنری به داراییهای قابل معامله در بورس، توجهها را به «اوراقبهادارسازی» جلب کرده است. این سازوکار به زبان ساده یعنی تبدیل داراییهای فیزیکی و غیرنقدشونده مثل تابلوهای نفیس، به برگههای سهم؛ تا سرمایهگذاران ایرانی بتوانند با مبالغ خُرد، در بازارهای جدیدی غیر از طلا و دلار شریک شوند و نقدینگی به سمت هنر جریان یابد.
آخرین اخبار با این مفهوم
والاستریت شدن هنر؛ نقشه راه تبدیل شاهکارهای هنری به سهام و دارایی مالی در ایران
هنر با خروج از انحصار مجموعهداران، به دارایی مالی نقدشونده و قابل معامله در بورس تبدیل میشود تا پناهگاهی علیه تورم باشد.
۲۹ خرداد ۱۴۰۵