انرژی هسته‌ای غیرنظامی

این نوع انرژی در واقع عملکردی شبیه به یک نیروگاه حرارتی بزرگ دارد که به جای سوختن گاز یا مازوت، از فلز اورانیوم برای جوش آوردن آب و چرخاندن توربین‌های تولید برق استفاده می‌کند. در ساختار اقتصادی ایران، این فناوری به عنوان یک منبع انرژی پایه شناخته می‌شود؛ یعنی برخلاف نیروگاه‌های خورشیدی یا بادی، می‌تواند به صورت شبانه‌روزی و بدون توقف برق تولید کند و به پایداری شبکه سراسری در اوج مصرف کمک برساند. برای مردم و صاحبان صنایع در ایران، توسعه انرژی هسته‌ای به معنای کاهش احتمال قطعی برق در تابستان‌های داغ و زمستان‌های سرد است. وقتی بخشی از برق کشور توسط اتم تامین شود، گاز طبیعی کمتری در نیروگاه‌های حرارتی سوخته می‌شود و دولت می‌تواند آن گاز صرفه‌جویی شده را صادر کند یا به پتروشیمی‌ها بدهد. اگرچه هزینه اولیه ساخت این نیروگاه‌ها بسیار سنگین است، اما در طولانی‌مدت با آزاد کردن ظرفیت صادرات نفت و گاز، می‌تواند به تقویت بودجه عمومی و ثبات نسبی در هزینه‌های انرژی خانوار منجر شود.