امنیت دارویی

امنیت دارویی به زبان ساده یعنی وقتی بیماری به داروخانه مراجعه می‌کند، داروی مورد نیازش هم موجود باشد و هم قیمتی داشته باشد که از پس پرداخت آن بربیاید. این موضوع فراتر از تولید است و تمام زنجیره، از واردات مواد اولیه با ارز تخصیصی تا توزیع در داروخانه‌ها را شامل می‌شود. در واقع دولت موظف است شرایطی فراهم کند که حتی در اوج تحریم‌ها یا نوسانات شدید اقتصادی، جریان ورود و توزیع داروهای حیاتی قطع نشود.

در اقتصاد ایران، امنیت دارویی مستقیماً با جیب شما گره خورده است. وقتی دولت در بودجه‌بندی یا پرداخت سهم بیمه‌ها (مثل طرح دارویار) کوتاهی کند، هزینه دارو از روی دوش بیمه برداشته شده و مستقیماً به خریدار منتقل می‌شود. برای مثال، اگر ارز مورد نیاز تولیدکنندگان به‌موقع تأمین نشود، دارو کمیاب شده و سر از بازار سیاه با قیمت‌های نجومی درمی‌آورد؛ بنابراین امنیت دارویی یعنی ثبات قیمت و موجودی داروخانه تا لرزه به تن و کیف پول بیمار نیفتد.