اعسار

اعسار در فضای اقتصادی و حقوقی ایران به زبان ساده یعنی «دست‌خالی بودن» مدیون برای پرداخت بدهی. وقتی فردی زیر بار تعهداتی مثل وام، مهریه یا چک می‌رود و دارایی‌اش کفاف بدهی را نمی‌دهد، با ارائه دادخواست اعسار به دادگاه ثابت می‌کند که توان مالی برای تسویه یک‌جا را ندارد. این وضعیت با ورشکستگی تفاوت دارد؛ ورشکستگی مختص تجار و شرکت‌هاست، اما اعسار بیشتر برای افراد عادی به کار می‌رود تا از حبس ناشی از بدهی جلوگیری شده و راهی برای پرداخت تدریجی باز شود.

این مفهوم مستقیماً روی نقدینگی و امنیت مالی شما اثر می‌گذارد. اگر طلبکار باشید، پذیرش اعسارِ طرف مقابل توسط دادگاه به این معناست که پول شما به جای دریافت یک‌باره، در قالب اقساط طولانی‌مدت و خرد به دستتان می‌رسد که در شرایط تورمی ایران می‌تواند ارزش طلب شما را کاهش دهد. از سوی دیگر، اگر خودتان دچار بحران مالی شوید، اعسار تنها ابزار قانونی است که اجازه می‌دهد بدون از دست دادن سرپناه یا رفتن به زندان، بدهی خود را متناسب با درآمد ماهانه‌تان مدیریت و پرداخت کنید.