استاندارد خودرو
استاندارد خودرو در ایران به زبان ساده یعنی حداقلهایی که یک ماشین باید داشته باشد تا اجازه حرکت در خیابان را پیدا کند. سازمان ملی استاندارد لیستی از ویژگیهای فنی مثل سیستم پایداری، سنسور نور و میزان آلایندگی را تعیین میکند. اگر خودرویی حتی یکی از این موارد را نداشته باشد، پلیس آن را شمارهگذاری نمیکند و تولیدش متوقف میشود؛ درست مثل اتفاقی که برای خودروهای قدیمی مثل پراید و پژو ۴۰۵ افتاد چون توانایی پاس کردن استانداردهای جدید را نداشتند. این استانداردها برای خریدار ایرانی دو روی سکه دارد. از یک طرف امنیت جانی را بالا میبرد و هزینههای سنگین تصادف را کم میکند، اما از طرف دیگر مستقیماً روی قیمت تمامشده اثر میگذارد. مثلاً وقتی نصب سیستم کنترل پایداری یا ترمز اضطراری اجباری میشود، خودروساز هزینه قطعه ارزی را روی قیمت کارخانه محاسبه میکند. این یعنی ارتقای استاندارد، با وجود تمام مزایای ایمنی، باعث میشود قیمت ارزانترین خودروهای بازار هم مدام بالاتر برود و خرید ماشین برای قشر متوسط سختتر شود.
چرا الان مهم است
تازهسختگیرانهتر شدن استانداردهای تولید و واردات به ۱۲۲ مورد، ترازوی قیمت و کیفیت را در بازار خودروی ایران جابهجا کرده است. این تصمیم که از سال آینده اجرایی میشود، نه فقط روی ایمنی، بلکه روی هزینه تمامشده تولیدات داخلی و تنوع خودروهای وارداتی اثر میگذارد؛ موضوعی که مستقیماً با قدرت خرید و انتخابهای محدودِ مصرفکننده ایرانی گره خورده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
نقشه راه ۵ ساله برای ارتقای استانداردهای ایمنی خودروهای ایرانی به ۱۰۰ مورد
سازمان ملی استاندارد با تدوین نقشه راه ۵ ساله، تعداد استانداردهای ایمنی خودرو را به بیش از ۱۰۰ مورد میرساند.
۹ شهریور ۱۴۰۵
افزایش استانداردهای خودرو به ۱۲۲ مورد؛ الزامات جدید از سال آینده اجرایی میشود
استانداردهای خودرو از ۸۵ به ۱۲۲ مورد افزایش یافت و خودروسازان از سال آینده ملزم به رعایت الزامات جدید هستند.
۸ شهریور ۱۴۰۵