آبونمان

آبونمان در واقع همان حق اشتراک است؛ هزینه‌ای که بابت وصل بودن به یک شبکه یا بهره‌مندی از یک امتیاز ثابت می‌پردازید. در اقتصاد ایران، این مبلغ معمولاً در قبض‌های خدماتی دیده می‌شود. فرقی نمی‌کند شیر گاز را باز کنید یا نه، همین که لوله‌کشی گاز به خانه شما رسیده و شرکت گاز موظف به نگهداری از این شبکه است، مبلغی تحت عنوان آبونمان در صورت‌حساب شما درج می‌شود تا هزینه‌های جاری و نگهداری زیرساخت‌ها تأمین شود.

اهمیت آبونمان در سبد هزینه خانوار این است که یک هزینه قطعی محسوب می‌شود و با صرفه‌جویی در مصرف تغییر نمی‌کند. مثلاً در قبض تلفن ثابت، حتی اگر یک تماس هم نگیرید، باید مبلغی را بابت نگهداری خط بپردازید. در سال‌های اخیر، تغییر فرمول محاسبه آبونمان در ایران چالش‌برانگیز بوده؛ چون گاهی با عناوین دیگری مثل خدمات مستمر در قبض‌ها ظاهر می‌شود تا بخشی از هزینه‌های شرکت‌های دولتی را برای نوسازی شبکه فرسوده برق یا آب پوشش دهد.