ائتلاف اقتصادی
ائتلاف اقتصادی یعنی جمع شدنِ چند بازیگرِ قدرتمندِ بازار یا سیاست کنار هم، تا با صدایی واحد از منافعشان دفاع کنند. این گروهها لزوماً یک شرکت واحد نیستند، بلکه ممکن است مجموعهای از تولیدکنندگان، صادرکنندگان یا حتی نهادهای نیمهدولتی باشند که وقتی میبینند سودی در خطر است یا فرصتی برای گرفتنِ امتیاز وجود دارد، با هم همپیمان میشوند تا قدرت چانهزنیشان در برابر دولت و مجلس بالا برود.
در ایران، این ائتلافها مستقیماً روی سفره مردم اثر میگذارند. مثلاً وقتی ائتلافِ قطعهسازان و خودروسازان برای محدود کردن واردات خودرو فشار میآورند، نتیجهاش انحصار و افزایش قیمتِ ماشین برای مصرفکننده است. یا ائتلافِ صنایع انرژیبر مثل پتروشیمیها و فولادیها که برای ثابت نگه داشتن نرخ گاز ارزان تلاش میکنند؛ این کار شاید سود شرکتهایشان را در بورس حفظ کند، اما باعث ناترازی بودجه دولت و در نهایت تورمی میشود که از جیب تمام مردم پرداخت خواهد شد.
چرا الان مهم است
تازهایران با پیوستن به گروههایی مثل بریکس، به دنبال راهی برای بیاثر کردن تحریمها و ثبات بخشیدن به تجارت خارجی است. اما چالشهای اخیر در مدیریت اعضای جدید نشان میدهد که صرفِ عضویت، تضمینی برای گشایش اقتصادی نیست. برای ما که نگران ارزش داراییهایمان هستیم، درکِ واقعیِ توانِ این ائتلافها در تسهیلِ مراودات مالی و کاهش سلطه دلار، اهمیت دوچندان پیدا کرده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
پارادوکس بریکس: چرا گسترش اعضا به جای قدرت، چالشساز شد؟
گسترش بریکس اگرچه قدرت اقتصادی آن را افزایش داده، اما به دلیل اختلافات درونی، کارایی سیاسی آن را کاهش داده است.
۱۵ شهریور ۱۴۰۵