گواهی کشف

گواهی کشف در واقع حکم «سند مالکیت» برای کسی را دارد که با صرف هزینه و زمان، یک ذخیره معدنی را در دل زمین پیدا کرده است. وقتی یک فرد یا شرکت پس از عملیات حفاری و آزمایش، ثابت می‌کند که در یک منطقه مشخص مثلاً مس یا سنگ آهن وجود دارد، دولت با صدور این گواهی، حق او را بر آن کشف به رسمیت می‌شناسد. این سند نشان‌دهنده مقدار دقیق ذخیره و عیار آن است و به مکتشف اجازه می‌دهد تا برای دریافت پروانه بهره‌برداری و شروع کارخانه استخراج اقدام کند.

در اقتصاد ایران، این گواهی یک دارایی بسیار ارزشمند و قابل معامله است که مستقیماً روی جیب سهامداران اثر می‌گذارد. برای مثال، وقتی یک شرکت معدنی در بورس تهران خبر از دریافت گواهی کشف جدید می‌دهد، ارزش دارایی‌های آن شرکت و در نتیجه قیمت سهامش جهش می‌کند؛ چون این گواهی ثابت می‌کند شرکت به منابع ثروت جدیدی دست یافته است. حتی اگر مکتشف توان مالی راه اندازی معدن را نداشته باشد، می‌تواند با فروش قانونی این گواهی به سرمایه‌گذاران دیگر، سود کلانی از زحمات اکتشافی خود به دست آورد.