وارانت

وارانت در واقع یک «بلیتِ حقِ خرید» است که مستقیماً توسط خود شرکت صادر می‌شود. فرض کنید شرکتی در بورس تهران قصد دارد سرمایه جذب کند؛ او به جای فروش مستقیم سهم، اوراق وارانت منتشر می‌کند. شما با خرید این اوراق، این حق را پیدا می‌کنید که مثلاً تا یک سال آینده، سهم آن شرکت را به قیمت ۵۰۰ تومان بخرید. اگر در این مدت قیمت سهم در بازار به ۸۰۰ تومان برسد، شما با استفاده از وارانت خود، سهم را ارزان‌تر از بازار می‌خرید و سود می‌کنید، اما اگر قیمت افت کند، اجباری به خرید ندارید.

اهمیت وارانت برای سرمایه‌گذار ایرانی در خاصیت «اهرمی» آن است. یعنی شما با پولی بسیار کمتر از قیمت واقعی یک سهم، صاحبِ حقِ سودِ آن می‌شوید. در حالی که برای خرید ۱۰۰۰ سهمِ یک شرکت بزرگ پتروشیمی باید مبلغ زیادی بپردازید، با خرید وارانتِ همان شرکت با هزینه‌ای ناچیز، اگر قیمت سهم رشد کند، سودی معادلِ همان سهامداران بزرگ می‌برید. این ابزار برای کسانی که به رشد آینده یک صنعتِ خاص در اقتصاد ایران امیدوارند اما نمی‌خواهند ریسکِ از دست رفتنِ کلِ سرمایه‌شان را بپذیرند، بسیار کاربردی است.