نفت سبک

نفت سبک را می‌توان باکیفیت‌ترین نوع طلای سیاه دانست که غلظت کمی دارد و به راحتی جاری می‌شود. تفاوت اصلی این نفت با نفت سنگین در میزان ناخالصی و مقدار گوگرد آن است؛ به زبان ساده، پالایشگاه‌ها برای تبدیل نفت سبک به محصولات پرطرفداری مثل بنزین و سوخت هواپیما، هزینه و انرژی بسیار کمتری صرف می‌کنند. در ایران، «نفت سبک ایران» یکی از مهم‌ترین کالاهای صادراتی است که در بازارهای بین‌المللی مشتریان نقد و پروپاقرصی دارد.

اهمیت نفت سبک برای زندگی ما در تأثیر مستقیم آن بر «دلار» و بودجه کشور نهفته است. از آنجا که این نفت با قیمت بالاتری نسبت به نفت سنگین فروخته می‌شود، هر بشکه صادرات بیشتر آن به معنای ورود ارز باکیفیت‌تر به اقتصاد است. وقتی درآمدهای ارزی حاصل از فروش نفت سبک پایدار باشد، دولت توان بیشتری برای کنترل نوسانات قیمت ارز و تأمین کالاهای اساسی دارد؛ بنابراین، رونق فروش این نوع نفت می‌تواند به طور غیرمستقیم از جهش‌های ناگهانی تورم در سفره مردم جلوگیری کند.