نسبت مالکانه

این نسبت به زبان ساده می‌گوید اگر همین امروز یک شرکت تمام اموالش را بفروشد و بدهی‌هایش را تسویه کند، چند درصد از پول برای صاحبانش باقی می‌ماند. در واقع نسبت مالکانه مشخص می‌کند که ستون‌های یک کسب‌وکار چقدر روی سرمایه شخصی مالکان بنا شده و چقدر به وام‌های بانکی و اعتبار دیگران تکیه دارد. در ترازنامه شرکت‌های بورسی ایران، این عدد نشان‌دهنده سلامت ساختار مالی و میزان ریسک ورشکستگی است. برای ما که در ایران با تورم و نرخ بهره‌های متغیر روبرو هستیم، بالا بودن این نسبت یک سپر دفاعی است. مثلاً اگر یک شرکت تولیدی در بورس تهران نسبت مالکانه پایینی داشته باشد، یعنی بخش بزرگی از کارخانه با وام بانکی اداره می‌شود؛ در نتیجه با کوچک‌ترین رکود یا افزایش سود بانکی، اقساط سنگین می‌تواند سود سهام‌داران را ببلعد یا شرکت را به مرز بحران بکشاند. اما شرکتی با نسبت مالکانه بالا، در روزهای سخت اقتصادی، کمتر نگران فشار طلبکاران و بانک‌هاست و برای سرمایه‌گذار امنیت بیشتری ایجاد می‌کند.