محاصره دریایی

محاصره دریایی در واقع کشیدن یک دیوار مجازی یا فیزیکی روی آب‌هاست تا هیچ کشتی‌ای نتواند به بنادر یک کشور نزدیک یا از آن خارج شود. این کار با هدف فلج کردن چرخه اقتصادی انجام می‌شود؛ چون وقتی راه دریا بسته باشد، نه ماده اولیه‌ای برای کارخانه‌ها می‌رسد و نه محصولی برای فروش به بازارهای جهانی صادر می‌شود. در دنیای امروز، این محاصره می‌تواند به شکل رسمی با حضور ناوهای جنگی یا به شکل غیررسمی از طریق تحریم‌های بیمه‌ای و بانکی که مانع حرکت کشتی‌ها می‌شوند، اتفاق بیفتد.

برای ما در ایران که بخش بزرگی از سفره‌مان به واردات کالاهایی مثل ذرت، سویا و روغن از طریق بنادر جنوبی وابسته است، محاصره دریایی یعنی تهدید مستقیم معیشت. اگر جریان ورود کشتی‌ها به بنادر مهمی مثل بندر امام خمینی یا بندرعباس کند شود، اولین اثرش را در جهش قیمت مرغ، گوشت و کالاهای اساسی می‌بینیم؛ چون بازار نگران تمام شدن ذخایر می‌شود. از طرف دیگر، وقتی نفت ایران نتواند به راحتی صادر شود، درآمد دولت قطع شده و این کسری بودجه سنگین در نهایت به شکل تورم و کاهش ارزش پول ملی در زندگی روزمره مردم ظاهر می‌شود.