فقر انرژی

فقر انرژی زمانی رخ می‌دهد که یک خانوار به دلیل درآمد پایین یا هزینه‌های بالای قبض‌ها، توانایی گرم یا خنک نگه داشتن خانه و استفاده از وسایل ضروری برقی را نداشته باشد. این مفهوم لزوماً به معنای دسترسی نداشتن به شبکه برق یا گاز نیست؛ بلکه یعنی فرد مجبور است بخش بزرگی از درآمد ناچیزش را صرف انرژی کند یا برای کاهش هزینه‌ها، در دمای نامناسب زندگی کند که مستقیماً به سلامت اعضای خانواده آسیب می‌زند. در اقتصاد ایران، فقر انرژی خود را در خانه‌های قدیمی و غیراستاندارد نشان می‌دهد. برای مثال، خانواده‌ای که در خانه‌ای با پنجره‌های آهنی و بدون عایق زندگی می‌کند، هرچقدر هم بخاری را زیاد کند، گرما هدر می‌رود. در نهایت، این خانواده هم قبض سنگینی پرداخت می‌کند و هم به دلیل سرمای محیط دچار بیماری می‌شود. در واقع پولی که باید صرف پیشرفت یا خوراک شود، به دلیل بهره‌وری پایین ساختمان و وسایل فرسوده، عملاً سوخت می‌شود و از بین می‌رود.