عرضه بازارساز

در اقتصاد ایران، وقتی از عرضه بازارساز حرف می‌زنیم، منظورمان ورود مستقیم یا غیرمستقیم بانک مرکزی به بازار ارز است. بازارساز با فروختن ذخایر ارزی خود در سامانه‌هایی مثل نیما یا از طریق صرافی‌های بانکی، سعی می‌کند کمبود ارز را در لحظات حساس جبران کند. این کار شبیه به این است که وقتی در بازار کالایی نایاب و گران می‌شود، یک تامین‌کننده بزرگ مقدار زیادی از آن کالا را وارد بازار کند تا قیمت‌ها دوباره به تعادل برسد و هیجان خرید فروکش کند. این موضوع مستقیماً با جیب مردم در ارتباط است؛ چون قیمت دلار در ایران قطب‌نمای تورم محسوب می‌شود. وقتی عرضه بازارساز کافی و مداوم باشد، قیمت دلار ثبات پیدا می‌کند و در نتیجه قیمت کالاهای وارداتی یا حتی داخلی هم کمتر دچار نوسان می‌شود. اما اگر بازارساز به دلیل کمبود منابع ارزی نتواند عرضه را حفظ کند، فاصله قیمت رسمی و آزاد زیاد شده و معمولاً منجر به گرانی در بازارهایی مثل موبایل، خودرو و لوازم خانگی می‌شود.