شبکه مالی سایه

شبکه مالی سایه به زبان ساده یعنی انجام کارهای بانکی در جایی که تابلوی بانک ندارد یا قوانین سفت‌وسخت بانک مرکزی را رعایت نمی‌کند. این شبکه شامل نهادهایی مثل صندوق‌های سرمایه‌گذاری، شرکت‌های لیزینگ و تعاونی‌های اعتباری است که پول مردم را جذب کرده و وام می‌دهند، اما چون برخلاف بانک‌های رسمی مجبور به نگهداری ذخایر قانونی بالایی نیستند، در ظاهر سودهای جذاب‌تری می‌دهند ولی در باطن بسیار آسیب‌پذیرند. در اقتصاد ایران، این شبکه معمولاً زمانی شکل می‌گیرد که نظارت ضعیف است و نهادهای غیرمجاز سعی می‌کنند با وعده سودهای کلان، نقدینگی را جذب کنند. خطر اصلی اینجاست که وقتی این موسسات با مشکل نقدینگی روبرو می‌شوند، هیچ چتر حمایتی ندارند. تجربه تلخ موسسات اعتباری غیرمجاز در دهه ۹۰ ایران نشان داد که ناترازی این شبکه چطور می‌تواند دولت را مجبور به چاپ پول برای جبران خسارت‌ها کند؛ اتفاقی که در نهایت با ایجاد تورم شدید، از جیب همه مردم هزینه شد و ارزش دارایی‌های ریالی را کاهش داد.